Twee jonge actrices vonden elkaar in hun verlangens en dromen. Tijdens repetities van een nieuw project raakten wij toevallig aan de praat. We stelden onze job en ons toekomstig leven in vraag.

Betty

Denkte gij dat wij voor eeuwig kunnen leven van deze job?

Line

Kunde gij nog iets anders misschien?

Betty

Denkte gij van niet misschien?

Line

Gij peist aan een “plan B” ofwa?

Betty

Ja...

Line

“Denkuuft*”...

Wij gingen fantaseren en dromen over een ‘eigen’ plan B. Onze ideeën gingen van een eigen kledinglijn tot hipster kaartjes verkopen tot een Gentse quiche zaak openen. Al snel bleek dat we op een verkeerd spoor zaten en dat de essentie aan ons voorbij ging. We kegelden onszelf, zoals in een monopoly spel, terug naar start en werden daar intuïtief teruggezogen naar wat ons aanvankelijk verbond: eerlijke gesprekken voeren met elkaar over kwetsbare onderwerpen. 

 

Line

Kunne wij gene podcast beginne?

Betty

Ne podcast...

Zit iemand te wachten op twee trezebezen die gaan tateren?

Line

Zit iemand ooit te wachten op iemand…

Betty

...als die van diens bestaan nog niet afweet?

Line

“Denkuuft2.0*”...

De kogel was door de kerk, maar wanneer gingen wij dit allemaal doen? Het hele proces kwam, als een geluk bij een ongeluk, in een versnelling terecht door dat onverwachte vurte virus*.

In ons kleine zelfgefabriceerde kantoortje, in het charmante Gent, ontstond Taboebs. Met drie micro's en een koffiezetapparaat waren we klaar om van start te gaan. 

*langdurig peinzend

*langdurig peinzend 2.0

*corona