Overleven in tijden van Corona

Overleven in tijden van corona

 

"Doen we om vijf uur een houseparty? Dan kan je met veel tegelijk facetimen. Das nu iets nieuws. Met nen apéro bij. Doede ook mee, Betty?". Nee, nee, nee, denk ik bij mezelf. "Allez, ja, ik doe mee, maar…"

 

Wat kan ik uit de frigo nemen dat lijkt op 'nen apéro'? Welk glas kan ik uit de kast halen waar je een aperitiefje zou in uitschenken? Sociale gebeurtenissen, zelfs in tijden als deze, ieder vanuit zijn zetel en met een gsm in de hand, zorgen voor één of andere sociale druk. Of is dat niet zo? Zit het gewoon tussen mijn twee oren? Moet ik een uitvlucht vinden om niet mee te aperitieven, omdat ik dan weer de calorieën van dat glas wijn moet beginnen tellen? Moet ik een drankje voorzien dat kan doorgaan als iets alcoholisch? Zelfs nu zoek ik excuses, met een schermpje tussen ons waarvan je de pixels kan tellen. Ik neem een groot gin glas en giet daar appelsap in. Ik beslis om vanavond geen alcohol te drinken, want ik heb daar geen zin in. "Zullen we santé doen? Dan maak ik een screenshot!". Er wordt luid gelachen en ieder heft zijn glas. "Betty… Wat drink jij nu?". Betrapt. Ik had het kunnen weten. Ik moet me verantwoorden omdat ik op een zondagmiddag appelsap drink in plaats van een glas rosé wijn. Waarom moet ik meedoen? Ik voel het niet en ik heb er geen zin in. Maar dat is asociaal om te zeggen, en al zeker om te doen. Wat een verschrikkelijke tweestrijd, die ik vandaag niet eens wou voeren.

 

De volgende apéro-party heb ik een tonic genomen. Dat is doorzichtig en bubbelt. Prima toch? Niemand die zich vragen stelt? Ik moet geen uitvluchten verzinnen en ik moet me niet schuldig voelen tegenover mezelf. Het derde gesprek in diezelfde week, heb ik een fles rode wijn opengetrokken. Het smaakte me van harte. Elke druppel, elke slok. Het ging zeer vlot naar binnen. Misschien iets te vlot? Maar ik had er geen spijt van. De volgende ochtend misschien wel, toen ik opstond met een houten kop en toen ik besefte, zonder te tellen, dat mijn lichaam geen drie maal zeven meer is. Het kan maar gesmaakt hebben, woar.

 

Laat je nooit beïnvloeden of pushen tot iets wat je niet wilt doen. Jouw geest beslist over jouw lichaam. Je hebt een eigen wil. En niemand hoeft daar iets op te zeggen. Niet bij jouw thuis, niet op café en al zeker niet via één of andere Houseparty. En wie zegt dat een party niet kan zonder alcohol? In mijn huis is het altijd feest.

 

Betty


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.